Diuretyki

Hydrochlorotiazyd

Wypuszcza sól, zatrzymuje wapń

Hydrochlorotiazyd pracuje dalej w rurce nerki, w kanaliku dystalnym. Działa łagodniej niż furosemid, za to dłużej, i dobrze sprawdza się w nadciśnieniu. Ma ciekawą cechę: wypuszcza sól, a zatrzymuje wapń, co chroni przed kamieniami nerkowymi.

Haczyk: Hydrochlorotiazyd trzyma wapń w kościach, a potas wypuszcza do toalety.

Jak działa

Tiazyd: hamuje kotransporter Na⁺/Cl⁻ (NCC) w kanaliku dystalnym.

Kiedy się go stosuje

• Nadciśnienie tętnicze, zwykle w połączeniu z innymi lekami
• Obrzęki
• Zapobieganie nawrotom kamicy wapniowej (poza głównymi wskazaniami)

Na co uważać

• Hipokaliemia, hiponatremia (zwłaszcza u starszych)
• Hiperkalcemia
• Wzrost kwasu moczowego, napady dny
• Wzrost glukozy i lipidów
• Nadwrażliwość skóry na światło

Dla zaawansowanych

Farmakokinetyka

t½ ok. 6–15 h, działanie 12–24 h. Wydalany w postaci niezmienionej przez nerki.

Bezpieczeństwo

Długie stosowanie wiąże się z większym ryzykiem raka skóry niebędącego czerniakiem (komunikat EMA z 2018 r.). Zaleca się ochronę przed słońcem i kontrolę zmian na skórze.

Interakcje

Lit (wzrost stężenia), digoksyna i leki wydłużające QT (groźniejsze przy hipokaliemii).

Przeciwwskazania

Bezmocz, ciężka niewydolność nerek lub wątroby, oporna hipokaliemia, hiperkalcemia, objawowa dna moczanowa, nadwrażliwość na sulfonamidy.

Przykładowe nazwy handlowe: Hydrochlorothiazidum (różni producenci), często w połączeniach z inhibitorami ACE i sartanami